Loopeenden tegen slakken
De Indische loopeend (Anas platyrhynchos domesticus) is een eendenras dat, zoals de naam al doet vermoeden, oorspronkelijk uit Zuidoost-Azië komt. Deze vogels vallen op door hun slanke, rechtopstaande silhouet, dat een beetje aan een pinguïn doet denken – ze hebben een langgerekt lichaam, een lange hals en een relatief kleine kop. Hun vleugels zijn rudimentair, waardoor ze niet kunnen vliegen, maar ze zijn daarentegen zeer beweeglijk.
Interessant genoeg hebben deze vogels een bijzondere eetlust voor weekdieren, waaronder de naaktslakken die in onze tuinen veel schade kunnen aanrichten aan zowel groenten als sierplanten. Daarom worden loopeenden vaak in tuinen en op boerderijen ingezet als natuurlijke methode voor slakkenbestrijding. In tegenstelling tot sommige andere eendenrassen, vernielen loopeenden de planten niet en wroeten ze niet in de aarde, waardoor ze de tuin kunnen patrouilleren zonder grote schade aan de gewassen aan te richten.
Loopeenden zijn een echt “ecologisch gewasbeschermingsmiddel”. In plaats van chemische middelen tegen slakken te gebruiken, kun je simpelweg een paar eenden loslaten na een regenbui of in de vroege ochtend, wanneer de weekdieren het meest actief zijn. Het is echter belangrijk om te onthouden dat loopeenden – net als alle boerderijdieren – behoefte hebben aan de juiste omstandigheden: toegang tot water, een schuilplaats en regelmatige verzorging. Zo vormen ze een nuttig en charmant onderdeel van het ecosysteem in de tuin.
Parelhoenders tegen teken – een wetenschappelijk experiment
Parelhoenders (Numida meleagris) zijn middelgrote vogels uit Sub-Sahara Afrika met een vrij robuuste bouw, die populair zijn geworden als pluimvee. Net als loopeenden vliegen parelhoenders niet goed en brengen ze het grootste deel van de dag door met het zoeken naar voedsel. Ze zijn omnivoren en, interessant genoeg, bevat hun dieet ook teken.
Hun effectiviteit bij het verminderen van de populatie van deze spinachtigen wordt bevestigd door een experiment dat al begin jaren 90 door Amerikaanse wetenschappers werd uitgevoerd. Het onderzoek, gepubliceerd in het prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift The Wilson Bulletin, toonde aan dat de aanwezigheid van parelhoenders het aantal volwassen teken aanzienlijk vermindert. Het experiment werd uitgevoerd in de voorsteden van Long Island (New York) op de gazons van recreatiegebieden.
Het foerageren van parelhoenders in specifieke zones resulteerde in een vermindering van het aantal teken van 80% tot zelfs 100% vergeleken met controlegebieden (zonder parelhoenders). Hierbij moet echter worden opgemerkt dat het experiment een vrij beperkte schaal had – het betrof enkel volwassen teken op gazons. Uit het onderzoek kan niet worden geconcludeerd wat de effectiviteit van parelhoenders is met betrekking tot alle ontwikkelingsstadia van de teek (eitjes, larven, nimfen en volwassen stadium) in verschillende soorten habitats (zoals struikgewas of bosrijke gebieden).
Wat je moet weten over parelhoenders
Voordat je parelhoenders aanschaft, moet je er rekening mee houden dat het vrij luidruchtige dieren zijn. Interessant is dat ze een “alarm” kunnen slaan wanneer een vreemde of een dier het verblijf nadert. De parelhoen is een groepsdier – om hun welzijn te waarborgen, moeten ze in een groep worden gehouden (minimaal 4 exemplaren). Als de vogels in recreatiegebieden worden losgelaten, kunnen hun uitwerpselen na verloop van tijd hinderlijk worden.
De vogels hebben flink wat ruimte nodig in hun uitloop, en enkel het foerageren op vegetatie mag niet hun enige voedingsbron zijn. Parelhoenders moeten worden gevoerd met gebalanceerd voer om tekorten aan voedingsstoffen te voorkomen, die de oorzaak kunnen zijn van veel gezondheidsproblemen. Het is ook noodzakelijk om ze toegang te geven tot vers water, bij voorkeur in lage drinkbakken.
